Hulp bieden in Corona tijd, hoe doe je dat?
06 mei

Hulp bieden in Corona tijd, hoe doe je dat?

We zitten niet in hetzelfde schuitje

Ik begin deze blog gelijk met een tekst die mij raakte en die voor mij de basis vormt van wat ik met dit blog wil zeggen. Dit bericht kwam ik tegen op social media van een onbekende auteur (als iemand de auteur wel kent, let me know) en ik wil deze prachtige tekst graag met jullie delen.

Ik heb gehoord dat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten, maar zo is het niet. We zitten in dezelfde storm, maar niet in dezelfde boot. Uw schip kan schipbreuk lijden en het mijne misschien niet. Of vice versa.

Voor sommigen is quarantaine optimaal. Een moment van reflectie, van opnieuw verbinden, lekker op je slippers in de achtertuin in de zon, met een cocktail of koffie, je kasten uitruimen en dat muurtje schilderen. Voor anderen is dit een wanhopige financiële en gezinscrisis.

Voor sommigen die alleen wonen, is het een confrontatie met eindeloze eenzaamheid, het niet kunnen bezoeken van geliefden en vrienden. En voor anderen is het een tijd met hun gezin, spelletjes spelen en eindelijk weer eens goede gesprekken.

Sommigen ontvangen steun om te overleven waar andere ondernemers nul op het rekest krijgen.

Sommige bedrijven hebben meer klanten dan ooit maar bij andere bedrijven is geen klant meer te vinden.

Sommigen kunnen door met hun werk omdat er de mogelijkheid tot thuiswerken is. Anderen werken veel meer uren vanwege bijvoorbeeld het feit dat alle tijdelijke medewerkers zijn ontslagen.

Sommigen waren bezorgd over het tekort van toiletpapier of de asperges voor Pasen, anderen waren bezorgd of er nog wel genoeg in de schappen zou liggen na hun lange, emotionele en zware diensten in het ziekenhuis.

Sommigen willen weer aan het werk omdat ze niet in aanmerking komen voor de uitkering en langzaamaan hun spaargeld zien verdampen. Anderen zijn woest op de mensen die zich niet aan de opgelegde regels van de quarantaine houden.

Sommigen besteden 2-3 uur per dag thuis aan het helpen van hun kind met online onderwijs, terwijl anderen 2-3 uur per dag besteden aan het onderwijzen van hun kinderen bovenop een werkdag van 10-12 uur.

Sommigen hebben de dood van het virus bijna meegemaakt, sommigen hebben er al iemand aan verloren en weer anderen weten niet zeker of hun geliefden het zullen redden.

Sommigen hebben op een harde manier afscheid moeten nemen van hun oude ouders. Anderen missen hun ouders al een tijdje en zijn tegelijk blij dat hun ouders deze vreemde en angstige tijd niet mee moeten maken.

Er zijn mensen die niet geloven dat dit een groot probleem is of zelfs dat het een samenzwering is om andere problemen te verdoezelen. En sommigen blijven binnen en dragen mondkapjes als ze naar buiten gaan.

Sommigen mensen hebben vertrouwen in een God en verwachten in 2020 wonderen. Anderen zeggen dat het ergste nog moet komen.

Dus mensen, we zitten niet in dezelfde boot. We maken een tijd door waarin onze percepties en behoeften totaal anders zijn. Ieder van ons zal op onze eigen manier uit deze storm komen.

Het is wel erg belangrijk om verder te kijken dan wat op het eerste gezicht te zien is. Niet oppervlakkig maar echt zien wat er bij de ander speelt. Zo alleen kunnen we begrip voor elkaar opbrengen en samen deze storm aan. We moeten dit SAMEN doen. Alleen dan zijn wij sterk genoeg.

We zitten allemaal op verschillende schepen tijdens deze storm en beleven een heel andere reis.

Auteur: onbekend

Vitale beroepen

Juist deze tekst geeft goed weer hoe ik ook zelf deze periode ervaar, onder meer tijdens mijn intensieve samenwerking de afgelopen weken met docenten in het MBO onderwijs, maar ook in het kader van mijn samenwerking met een grote supermarktketen, die in deze tijd ook hulp wil bieden aan haar werknemers: al die verschillende mensen met verschillende (gradaties van) zorgen en behoeften. Want ook het onderwijs en de supermarkt zijn vitale sectoren zoals we inmiddels allemaal weten. Als ik eerder aan een vitaal beroep dacht, dacht ik in eerste instantie aan de brandweer, politie en natuurlijk de zorgsector, en ik kon mij daar dan enigszins (ik zeg met nadruk enigszins) een beeld van vormen door alle foto’s en filmpjes. Mensen die 24 uurs diensten draaien met mondkapjes, brillen en beschermingsschorten, mensen die dagelijks met leven en dood worden geconfronteerd. Ik heb dan ook zo ontzettend veel respect voor al deze mensen.

Appels en peren, maar wel cruciaal!

Dat er nog zoveel andere vitale beroepen zijn, is sinds de Corona tijd pas goed tot mij doorgedrongen. Allemaal verschillende vitale beroepen en ieder daarvan met een andere taak. Ik wil deze beroepen dan ook niet met elkaar vergelijken, want dat is appels met peren vergelijken. De enorme taak van docenten bijvoorbeeld in deze tijd,  is een berg met werk waar geen einde aan komt.

Een helpende hand reiken

Al snel rijst dan de vraag, hoe kun je die mensen helpen? Door mensen die veel achter hun beeldscherm moeten zitten te wijzen op het belang van pauzes nemen, ook thuis te blijven bewegen, af en toe naar buiten te gaan om te voorkomen dat je helemaal niet meer de deur uit komt, en ze simpelweg te vertellen ze hoe belangrijk ze zijn, ook vanuit huis.
En de docenten met zorgen om leerlingen/studenten die blijven rondgaan in hun hoofd, te vertellen dat ze ook zichzelf niet uit het oog moeten verliezen, omdat je het beste voor een ander kunt zorgen als je ook goed voor jezelf zorgt.
En de supermarktmedewerkers die worstelen met de vragen als hoe blijf ik op veilige afstand van anderen en hoe ga ik om met mijn angst, een luisterend oor te bieden.

Kortom, ieder mens is uniek en heeft zijn eigen uitdagingen, vragen en zorgen.

Verschillen in problemen, behoeften en helpen

Wat ik vooral wil zeggen – omdat we niet weten hoe lang Corona onder ons blijft en met welke consequenties – is dat we ons bewust moeten zijn en blijven de verschillen in problemen, de verschillen in behoeften en de verschillende manieren waarop je iemand kan helpen.

Tenslotte wens ik iedereen veel gezondheid toe en ben niet bang om hulp te vragen.
Gratis (laagdrempelige, professionele) hulp is te vinden bij Therapieland in de vorm van  ecoaching o.a.

Jenny Badreddine

Trainer en coach, gespecialiseerd in werkdruk, werkstress en werk privé balans/plezier
Partner van Career & Live

PS. aarzel niet om mij of iemand uit ons team te benaderen als je hulp zoekt in deze tijd
j.badreddine@careerandlive.nl of 0800-0201060